ΠΕΡΙΟΔΟΝΤΙΤΙΔΑ

Ενώ η ουλίτιδα είναι ορατή, δε συμβαίνει το ίδιο με την περιοδοντική νόσο. Στην αρχή είναι συνήθως ανώδυνη, αλλά μπορεί να χειροτερέψει και να γίνει αρκετά σοβαρή χωρίς να το καταλάβετε. Όπως με τη φλεγμονή των ούλων, έτσι και η αποσύνθεση των οστών μπορεί να σταματήσει από τον οδοντίατρό σας. Αν η ασθένεια δεν έχει φτάσει σε σοβαρά επίπεδα, η θεραπεία που συνιστάται ονομάζεται πρώτη φάση περιοδοντικής θεραπείας,  γνωστή και ως διαχείριση μαλακών ιστών, η οποία μπορεί να είναι αποτελεσματική.

Η πρώτη φάση της θεραπείας λέγεται συντηρητική και περιλαμβάνει αποξέσεις και εξομάλυνση της ρίζας που πάσχει. Ονομάζεται υποουλική (ή ριζική) απόξεση και εξομάλυνση της ρίζας και πρόκειται για μια μη επεμβατική θεραπεία η οποία περιλαμβάνει την αφαίρεση της ουσίας που προσβάλλει το ούλο πάνω και κάτω από αυτό. 

Η υποουλική απόξεση αφαιρεί τα υπολείμματα της πλάκας πάνω και κάτω από το ούλο. Ένα ξέστρο μοιάζει με στυλό με μια κυρτή άκρη, η οποία διευκολύνει τον οδοντίατρο να διεισδύσει στα δυσπρόσιτα σημεία, όπως οι θύλακοι.  Η υποουλική απόξεση επίσης, αφαιρεί τα μολυσμένα βακτήρια (τα οποία ονομάζονται βακτηριακές ενδοτοξίνες),  τα οποία έχουν εισχωρήσει κάτω από το ούλο και έχουν κολλήσει στην επιφάνεια της ρίζας. Μετά από την απόξεση, οι περισσότεροι οδοντίατροι περνούν ξανά την περιοχή με ένα εργαλείο δόνησης με υπερήχους, το οποίο λειτουργεί ως ένα μικρό εργαλείο αμμοβολής, το οποίο απομακρύνει τα πιο προσβάσιμα σκληρυμένα υπολείμματα από τα δόντια.
Η εξομάλυνση της ρίζας επιτίθεται στις βακτηριακές ενδοτοξίνες κάτω από το ούλο και αφαιρεί όποια κομμάτια οστεΐνης έχουν νοσήσει (η οστεΐνη είναι το στρώμα του ιστού το οποίο καλύπτει την εξωτερική επιφάνεια της ρίζας και στηρίζει το δόντι). Η διαδικασία περιλαμβάνει λείανση της περιοχής όπως ακριβώς ένας ξυλουργός γυαλίζει ένα τραχύ κομμάτι ξύλου.

Αν ο ουλικός ιστός έχει υποστεί φλεγμονή, τότε ο οδοντίατρός σας θα προχωρήσει σε υποουλική απόξεση αποκλειστικά με εργαλεία χειρός. Αυτή η διαδικασία αφαιρεί την εσωτερική επένδυση του ιστού που έχει υποστεί φλεγμονή, αποσκοπώντας στην αναγέννηση του ιστού.

Μετά τον καθαρισμό του, ο ουλικός ιστός θα συρρικνωθεί και θα γίνει πιο  σφιχτός γύρω από την επιφάνεια της ρίζας, εξαλείφοντας έτσι μεγάλο μέρος των θυλάκων. Μετά την επούλωση του ιστού, ο θύλακας θα πρέπει να παρακολουθείται.
Σε κάποιες περιπτώσεις για να ολοκληρωθεί η θεραπεία, ο οδοντίατρός σας θα χρειαστεί να εισάγει ένα χημειοθεραπευτικό υλικό μέσα στους θύλακες, είτε ένα κομματάκι το οποίο θα κολλήσει κάτω από τον ουλικό κρημνό, είτε μια γέλη, την οποία θα εισάγει με μια σύριγγα. Πρόκειται συνήθως για αντιβιοτικά σκευάσματα όπως δοξυκυκλίνη ή μινοκυκλίνη, τα οποία καταπολεμούν τα βακτήρια, επιταχύνουν την επούλωση και βοηθούν στην γρηγορότερη συρρίκνωση του θύλακα.

Είναι βραδείας απελευθέρωσης και συνεχίζουν να δρούν για περίπου δέκα ημέρες. Κάποιοι οδοντίατροι επίσης προτιμούν να χορηγούν στους ασθενείς τους ένα αντιβακτηριακό στοματικό διάλυμα.

Δεύτερη φάση περιοδοντικής θεραπείας – Χειρουργείο με κρημνό

Αν οι διαδικασίες υποουλικής απόξεσης δεν επαρκούν, οι θύλακες θα πρέπει να αφαιρεθούν χειρουργικά. Αυτή η διαδικασία γίνεται από περιοδοντολόγο, ο οποίος εξειδικεύεται στις υποστηρικτικές δομές των δοντιών, των ούλων και των οστών. Το χειρουργείο με κρημνό αφαιρεί το πλεόνασμα του μαλακού ιστού και διαμορφώνει το οστό που βρίσκεται από κάτω, έτσι ώστε ο θύλακας να επουλωθεί σε έναν υγιή αύλακα με μικρότερο βάθος. Έπειτα γίνεται συρραφή των ούλων σφικτά γύρω από το δόντι.

Το χειρουργείο με κρημνό επιτρέπει στον περιοδοντολόγο να οπτικοποιήσει το οστό, και έτσι είτε να απομακρύνει κομμάτι οστού για να αφαιρέσει το ελάττωμα που στη περίπτωση αυτή είναι ο θύλακας, ή να τοποθετήσει μόσχευμα νέου οστού στην περιοχή. Η διαδικασία εξαρτάται από  την ανατομία του ελαττωματικού θύλακα.